«لغت نامه دهخدا»
[حُ فِ شَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) ادات وابستگی. در دستور زبان فارسی، اگر، هرگاه. (دستور جامع صص841-843). و در دستور زبان عرب، اِن، لو که گاهی حرف شرط است و جملهء جزائی دارد: ان تکرم تکرم. و گاه وصلی است: اطع اخاک و ان عصاک، که در این صورت جمله جزاء ندارد. و «اَمّا»: اَمّا دمشق فهی بلده طیبه. رجوع به شرط و حرف شرط شود.