«لغت نامه دهخدا»
[حُ فِ قَ سَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) در دستور زبان عربی مانند «و، ت» که چون بر سر کلمه ای درآیند آخر آنرا نیز مجرور سازند، و بنابراین از حروف جاره نیز میباشند.