«لغت نامه دهخدا»
[حُ فِ مُ تَ نِ سَ / سِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) دو حرف که از یک مخرج با دو صفت باشند، چون «ت، ط». (از کشاف اصطلاحات الفنون). رجوع به حروف متماثله شود.