«لغت نامه دهخدا»
[حُ فِ مُ تَ بِ هَ / هِ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) حرفهای متزاوج. حروف متزاوجه و متشابهه حروفی را گویند که در نوشتن جز با نقطه فرقی نداشته باشند: «حا، خا» و «د، ذ». در مقابل حروف مفرده. (کشاف اصطلاحات الفنون).