«لغت نامه دهخدا»
[حُ فِ مُ صَمْ مَ تَ / تِ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) جز شش حرف: م. ر. ب. ن. ف. ل که ذلاقه نامیده شوند، سائر حروف را مصمته و حروف صامت گویند. و مصمت به معنی توپُر و سنگین است، در مقابل مجوف. (از کشاف اصطلاحات الفنون).