حری

«لغت نامه دهخدا»

[حَرْ ری ی] (ع ص نسبی) منسوب به حَرّه.
- بعیرٌ حری؛ شتر که چرا کند در زمین سنگلاخ سوخته.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر