حریفی کردن

«لغت نامه دهخدا»

[حَ کَ دَ] (مص مرکب)تظاهر کردن کسی به اینکه توانائی مقاومت با طرف را دارد. خود را هم کشتی نمودن. خود را هم سنگ کسی نمودن :
چو بهمن زین شبستان رخت بربند
حریفی کردنت با اژدها چند.نظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر