«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (ع مص) حزء سراب چیزی را؛ برداشتن کوراب آن را. (منتهی الارب). || حزء ابل؛ گرد کردن شتران و راندن آنان را. (منتهی الارب). || حزء مرأه؛ گائیدن زن را. (منتهی الارب).