«لغت نامه دهخدا»
[حَزْ زا] (اِخ) یابسه. مکنی به ابوعثمان. ابن جلجل در مقدمهء کتاب خود «اسماء ادویهء مفرده» میگوید: کتاب «ادویهء مفردهء» دیسقوریدوس را دانشمندی بنام استفان (اصطفن) در بغداد به عربی گردانید و برخی از عقاقیر را که نشناخت به نام یونانی آن ذکر کرد و در روزگار عبدالرحمان ناصر چند تن از دانشمندان برای تعیین نامهای عربی باقی عقاقیر مأمور شدند، و از جملهء ایشان محمد شجار، بسباسی و ابوعثمان حزاز ملقب به یابسه بودند. (عیون الانباء ابن ابی اصیبعه چ 1299 ه . ق. ج2 ص47).