حزمه

«لغت نامه دهخدا»

[حُ مَ] (ع اِ) دسته. چون دسته ای از کاغذ. یا خوشهء گندم و غیره. پشته و بند چنانکه بندی از هیزم. بندی از گندم دروده. بند هیزم و کاغذ و علف و جز آن. (منتهی الارب). بافه. بغل. آغوش. آگوش. یک بغل قصیل. یک آغوش کرسنه. یک آغوش علف. || توپ. تخت. از جامه و امثال آن :
فراش صنع قدرت او گسترد بساط
از حزمه حزمه حله و از رزمه رزمه رش.
سوزنی.
ج، حُزُم. (مهذب الاسماء). || وزنی معادل چهار مثقال. (مفاتیح العلوم خوارزمی). حزمه، یا حُزمهء حلیه؛ وزنی نزدیک سه درهم.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر