«لغت نامه دهخدا»
[حَ زْ وْ] (ع مص) فالگوئی کردن. (منتهی الارب). از غیب خبر دادن. (منتهی الارب). فال گرفتن به مرغ. فال گرفتن. (تاج المصادر بیهقی). || تقدیر کردن. || برداشتن سراب چیزی را. (تاج المصادر بیهقی).