«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (اِ) نام ماه نهم است از سال رومیان و نام روز اول تابستان هم هست. (برهان قاطع). ماه اول تابستان. (شرفنامهء منیری) (السامی فی الاسامی). و آن سی روز است. سرطان. تیر. ابن بطوطه گوید: و اول ابتداء زیادته [ زیاده النیل ] فی حزیران و هو یونیه - انتهی(1). ماه اول تابستان از سال رومی. ماه نهم است از سال رومیان و آن ماه آخر بهار است. (صحاح الفرس). ماه نهم از سال سریانی و ششم فرنگی، میان ایار و تموز مطابق اول تابستان است مطابق سرطان و تیرماه جلالی. و صاحب غیاث اللغه گوید: ماه نهم از سال رومیان است و آن مطابق ماه خرداد باشد با اندک تفاوت(2). اول آن مطابق با اول یونماه قیصری و سیزدهم ژوئن فرانسوی است : به روزگار زمستان کندت سیمگری بروزگار حزیران کندت خشت پزی. منوچهری. خزان گوید بسر ماها همیشان دی مه و بهمن که گویدشان همی بی شک به گرماها حزیرانها. ناصرخسرو. گرمای حزیران را مر سردی دی را مر باد بهاری را مر باد خزان را. ناصرخسرو. ساحت آفاق را اکنون که فراش سپهر از حزیران فرش گسترد از تموز و آب یخ. انوری. (1) - یونیوس یا یونیه (Juin) از دهم خرداد است تا دهم تیر. (2) - مراد از ماههای رومی: تشرین اول، ثانی، کانون اول، ثانی، شباط، آذر، نیسان، ایار، حزیران، تموز، آب و ایلول است و آن ظاهراً ماههای بابلی است که سپس سریانیان از آنان گرفته اند و چون دولت عثمانی را که قائم مقام روم شرقی در خاور بود بنام دولت روم میخواندند، و آنان این ماههای بابلی را بجای ماههای قمری محرم... و ماههای شمسی حمل... معمول داشتند، این ماهها بنام ماه رومی موسوم گردید.