«لغت نامه دهخدا»
[حَ س س] (ع صوت) آخ! اُخ! اوخ! اوف! کلمه ای است که در گاه ناگهان خلیدن خار به تن و سوختن به اخگر و جز آن بر زبان رانند، اظهار تالم را.