حساب گاه

«لغت نامه دهخدا»

[حِ] (اِ مرکب) دیوان که در هندوستان آنرا کچهری گویند. (آنندراج). جای حساب کشیدن. || کنایه از روز قیامت و صحرای محشر :
اهل فریقین در تو خیره بمانند
گر بروی در حسابگاه قیامت.سعدی.
ز شرم کثرت عصیان من به رعشه فتد
حسابگاه قیامت چو ارض نیشابور.
عرفی (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر