«لغت نامه دهخدا»
[حِ] (اِ مرکب) دیوان که در هندوستان آنرا کچهری گویند. (آنندراج). جای حساب کشیدن. || کنایه از روز قیامت و صحرای محشر : اهل فریقین در تو خیره بمانند گر بروی در حسابگاه قیامت.سعدی. ز شرم کثرت عصیان من به رعشه فتد حسابگاه قیامت چو ارض نیشابور. عرفی (از آنندراج).