حسب

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ق) فقط. تنها. منحصراً. انحصاراً. بس، بسنده. کافی. بس و بس :
دل جای تو شد حسب ببر زانکه در این دل
یا زحمت ما گنجد یا نقش خیالت.سنائی.
ای شاه جهان ملک جهان حسب تراست
وز دولت و اقبال شهی کسب تراست
امروز به یک حمله هزاراسب بگیر
فردا خوارزم و صد هزار اسب تراست.
انوری.
زان یکی عیبش که بشنید او و حسب
بس فسرد اندر دل او مهر اسب.مولوی.
چون خلقناکم شنیدی ای تراب
خاک باشی حسب از وی رو متاب.مولوی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر