«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (اِخ) شمس الدین سامی آرد: یکی از شعرای عثمانی است و در قرن دهم هجری میزیسته. نامش حسین است پدرش در بودین سمت امیرالامیرائی داشت و کشته شد. شخص عالم و هنرمند و متفنن بود. از مجالس درس مشهور ابوالسعود افندی استفاده مینمود و در برخی از مدارس سمت مدرسی داشت. در اشعار معمائی شهرت یافته و اشعار فارسی نیز دارد: از نالهء شبگیرم آزرده سگش دیدم رو در کف پای او مالیدم و نالیدم. (قاموس الاعلام ترکی).