حست حست

«لغت نامه دهخدا»

[حَ حَ] (اِ صوت مرکب)حکایت کندی حرکت چاروا و ستور :
او هست حست حست و من او را بچوب و سنگ
سوی عزیز دولت و دین تاز تاز تاز.
روحی ولوالجی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر