«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (اِخ) سمعانی گوید: نسب است به حسحاس بن هندبن سواه بن الحرب بن سعیدبن مالک بن ثعلبه بن داودبن اسدبن خزیمه. و حسحاسی بالولاء معروف به عبد بنی الحسحاس شاعری نیکوشعر است و او سیاه بود. وی را به عثمان بن عفان عرضه داشتند بیع را و او نخرید و گفت لاخیر فی الاسود. و بیت ذیل مطلعی است از یکی از قصائد او: عمیره ودع ان تجهرت عادیا کفی الشیب و الاسلام للمرء ناهیا. (انساب سمعانی).