«لغت نامه دهخدا»
[حَ حَ سَ] (ع مص) تشکّی. نالیدن. || توجع. || اندوه نمودن. || بخشودن. || انداختن بر آتش تا بپزد. چنانکه گوشت را. (منتهی الارب). || رفتن تمام مال.