«لغت نامه دهخدا»
[حَ رَ دَ / دِ] (ن مف مرکب) توأم با حسرت. همراه حسرت : مدام از پریشانی روزگار دلش حسرت آلوده(1) تن سوگوار.(؟) (1) - ن ل: محنت آلوده.