حسرت آلوده

«لغت نامه دهخدا»

[حَ رَ دَ / دِ] (ن مف مرکب) توأم با حسرت. همراه حسرت :
مدام از پریشانی روزگار
دلش حسرت آلوده(1) تن سوگوار.(؟)
(1) - ن ل: محنت آلوده.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر