حسرت اصفهانی

«لغت نامه دهخدا»

[حَ رَ تِ اِ فَ] (اِخ)اسمش علیخان و ملازم شاهزاده محمدرضا میرزا متخلص به افسر حکمران گیلان بود و مرتبهء وزارت او یافت. هدایت گوید: ملاقاتش روی داده. جوانی نیکوخصایل شیرین شمایل مهربان خلیق و رفیق بود. چندی است که درگذشته. این بیت ازو به یادگار است:
ما در رهش ز پای فتادیم و دیگرند
آنانکه گفته اند به منزل رسیده ایم.
(مجمع الفصحا ج2 ص93) (ذریعه ج9 ص238).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر