حسرت خور

«لغت نامه دهخدا»

[حَ رَ خوَرْ / خُرْ] (نف مرکب) حسرت خوار. حسرت خورنده. ملهوف. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر