«لغت نامه دهخدا»
[حَ رَ فُ] (نف مرکب)کسی که چگونگی او موجب حسرت دیگران شود : در گلستانی که من آهی کشم تا روز حشر سرو را حسرت فروش جلوهء شبنم کنم. بیدل (از آنندراج).