حسن

«لغت نامه دهخدا»

[حَ سَ] (اِخ) ابن علی بن حسن بن زهره حلبی. نقیب الاشراف حلب و متوفی به هفتادواند سالگی در 711 ه . ق. او برادر حمزهء حلبی است. (دررالکامنه ج2 ص21).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر