حسن

«لغت نامه دهخدا»

[حَ سَ] (اِخ) ابن محمد بن اسماعیل بن منصور. اصلش شیرازی و ساکن دمشق و محدث بود. در 664 ه . ق. متولد و در 747 ه . ق. درگذشت. وی میعادی (مدرس) در جامع بساخت و کتبی بر آن وقف کرد. (دررالکامنه ج2 ص33).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر