«لغت نامه دهخدا»
[حَ سَ نِ اَ نا] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) در اصطلاح رجال و درایت، به حدیثی گویند که نسبت آن به حدیث حسن، مثل صحیح ادنی است نسبت به حدیث صحیح که در محل خود گذشت.