حسن حاینی

«لغت نامه دهخدا»

[حَ سَ نِ یِ] (اِخ) ابن علی بن حسن عاملی. شاعر است و مجموعهء قصاید دارد که در آن امیر فخرالدین بن معن را ستوده و در سال 1025 ه . ق. درگذشته است. (زرکلی بنقل از خلاصه الاثر ج2 ص29) (ذریعه ج9 ص239 بنقل از امل الامل).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر