حسن حلی

«لغت نامه دهخدا»

[حَ سَ نِ حِلْ لی] (اِخ) ابن علی بن داود، معروف به ابن داود حلی (647 - 710 ه . ق.). او راست: «اکلیل الناجی» در عروض. و یازده کتاب دیگر او در هدیه العارفین (ج1 ص283) یاد شده ولیکن نام او را به غلط حسین آورده، و نامی از کتاب رجال او نیاورده است و گویا این اشتباه را اسماعیل پاشا از قصص العلماء (ص303) گرفته باشد. وی کتابی بزرگ در رجال دارد که در ذریعه (ج10 ص84) یاد شده است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر