حسن خوی

«لغت نامه دهخدا»

[حُ نِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) خوش خلقی :
بیاموز از عاقلان حسن خوی.(بوستان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر