حسن سانزواری

«لغت نامه دهخدا»

[حَ سَ نِ] (اِخ) ابن حسن مکنی به ابومحمد. در ذریعه (ج1 ص169) بنقل از ریاض العلماء اجازهء او را که در صفر 570 ه . ق. برای قاضی بهاءالدین ابوالفتوح محمد بن احمد وزیر نوشته بوده، یاد کرده است و گوید شاید مصحف سبزواری باشد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر