«لغت نامه دهخدا»
[حَ سَ نِ شُ رُ بُ](اِخ) ابن عماربن یوسف وفائی مصری. مدرس ازهر مصر (994 - 1069 ه . ق.). مکنی به ابوخلاص. او راست: التحقیقات القدسیه و هشت کتاب دیگر. و این کتاب او نیز مشتمل بر شصت رسالهء جداگانه است که هریک را نامی مستقل است و در هدیه العارفین (ج1 صص292 - 294) یاد شده است. نیز احوالش در قاموس ترکی و زرکلی (چ1 ص235) و کشف الظنون آمده است.