«لغت نامه دهخدا»
[حَ سَ نِ عَ کَ] (اِخ) ابن علی الهادی (علی الصابر)بن محمدالتقی بن علی بن موسی الرضا. معروف به حسن خالص. امام یازدهم شیعهء اثناعشری است. مکنی به ابومحمد است و در مدینه در 243 ه . ق. و 846 م. متولد شد و با پدرش به سامراء که پایتخت عباسیان بود، آمد و در آنجا به سال 260 ه . ق. و 873 م. درگذشت. روز مرگ وی تمام بازار تعطیل و تشییع بزرگی از جنازهء وی از طرف امرا به عمل آمد و در خانه ای که پدرش در سامرا در آن دفن بود، به خاک سپرده شد. وی پدر محمد بن الحسن قائم آل محمد و امام دوازدهم شیعه است. رجوع به محمد بن حسن شود. (الفصول المهمه) (زرکلی چ1 ص231) (نزهه القلوب ج3 ص42) (حبیب السیر).