حسن غندجانی

«لغت نامه دهخدا»

[حَ سَ نِ غُ دَ] (اِخ)ابن احمدبن محمد اعرابی، مکنی به ابومحمد. و منسوب به غندجان شهری در فارس بود. وی لغوی و نسابه بود و در 428 ه . ق. درگذشت. او راست: «اسماءالاماکن» و هفت کتاب دیگر او نیز در هدیه العارفین (ج1 ص275) یاد شده است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر