«لغت نامه دهخدا»
[حَ سَ نِ فَتْ تا] (اِخ) ابن علی بن عبدالکریم معروف به فتال. معاصر محقق کرکی بود و در آغاز سدهء دهم میزیست و استاد ابن ابی جمهور بود که در کتاب «عوالی» از وی نقل دارد. (ذریعه ج4 ص225).