حسن فرنگ

«لغت نامه دهخدا»

[حُ نِ فَ رَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایت از حسن سفیدچهرگان است، چنانکه فرنگیان را میباشد :
ز بس داغند گلهای چمن از آب و رنگ او
گلستان لاله زاری گشته از حسن فرنگ او.
فطرت (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر