«لغت نامه دهخدا»
[حَ سَ نِ لَ هَ نَ] (اِخ)ابن ابراهیم بن غیاث الدین. شاعر فارسی زبان هند و از نوادگان قطب الدین مودود چشتی است. (ذریعه ج9 ص245).