«لغت نامه دهخدا»
[حُ نِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) حسن زرد که به سرخی زند و در عرف هند آن را چنپک بزن گویند : گر نگین نیست نگین دان طلا را عشق است حسن لیمویی آن آینه رو هم بد نیست. اشرف (از آنندراج).