«لغت نامه دهخدا»
[حُ نِ مَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) نیکی عاقبت. عاقبت بخیر شدن. اشاره به آیهء قرآن است : طوبی لهم و حسن مآب. (قرآن 13/29). بخوان تو آیهء طوبی لهم و حسن مآب. رجوع به حسن المآب شود.