«لغت نامه دهخدا»
[حَ سَ نِ مُ ثَنْ نا] (اِخ) ابن حسن السبط بن علی ابی طالب. چون دومین حسن از اولاد علی بوده بدین لقب خوانده شده است، و پسر وی را حسن مثلث گویند، و پدرش را حسن سبط. این لقب را بیهقی در ص431 نیز بکار برده است. و نیز در تاریخ گزیده ص202 و تاریخ الخلفای سیوطی ص126 آمده است.