«لغت نامه دهخدا»
[حَ سَ نِ مُ ذَهْ هِ] (اِخ)بغدادی. فرزند استاد قوام الدین بغدادی در فن مذهبی بی نظیر بود. صادقی کتابدار او را تحسین کرده و اخلاق بد او را نکوهش کرده است. (از مجمع الخواص ص257).