«لغت نامه دهخدا»
[حَ سَ نِ مُ تَ] (اِخ)فرزند المستنجد بالله یوسف بن مقتفی خلیفهء عباسی. در 536 ه . ق. متولد و در 566 ه . ق. پس از مرگ پدرش به تخت نشست و المستضی ء بالله لقب گرفت و نه سال و هفت ماه خلافت کرد و در زمان وی حکومت عبیدیان مصر منقرض گشت. و بنام او سکه زدند و کتاب «النصر علی مصر» را بدان مناسبت ابن جوزی نگاشت. حسن در 575 ه . ق. درگذشت. (زرکلی چ1 ص243 از فوات الوفیات ج1 ص137).