«لغت نامه دهخدا»
[حَ سَ نِ مُ هَلْ لَ] (اِخ) ابن محمد بن هارون بن ابراهیم بن عبدالله مهلبی مکنی به ابومحمد از فرزندان مهلب بن ابوصغره است. وی وزیر معزالدوله آل بویه بود در بصره 291 ه . ق. بزاد و در راه واسط 353 ه . ق. درگذشت و در بغداد بخاک سپرده شد. او راست: «دیوان الرسائل» و «دیوان شعر» و «الاصول» در نحو و «اللغه» در مخارج حروف. (هدیه العارفین ج1 ص270) (زرکلی چ1 ص238) (فوات الوفیات).