«لغت نامه دهخدا»
[حَ سَ نِ نی / نَ] (اِخ)ابن مظفر مکنی به ابوعلی نیشابوری ضریر. لغوی و از مشایخ زمخشری بود و در 422 ه . ق. درگذشت. او راست: «تهذیب اصلاح المنطق ابن سکیت». و شش کتاب دیگر او نیز در هدیه العارفین ج1 ص275 یاد شده است.