«لغت نامه دهخدا»
[حَ سَ نَ] (ع ص) مؤنث حسن. نعت مؤنث از حُسن. نیک. نیکو. خوب: امرأه حسنه المرأی؛ زنی خوبروی. نکومنظر. رائقه. مقابل قبیحه. و مقابل سیئه. و مقابل رذیله: اخلاق حسنه؛ صفات پسندیده.