حسنیان

«لغت نامه دهخدا»

[حُ نَ] (ع اِ) حُسنیین. تثنیهء حُسنی. ظفر و شهادت: قل هل تربصون بنا الا احدی الحسنیین. (قرآن 9/52). گفته اند مراد دو فرجام نیکو است که عبارت از نصرت و شهادت باشد. و برای تأویل نصرت و شهادت به خصلتین صفت مؤنث آمده است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر