حسوم

«لغت نامه دهخدا»

[حُ] (ع اِمص) ماندگی در کار از کوشش. || (ص) بدفال. شوم. نحس. || برندهء خیر و نیکویی. || متوالی. پیاپی. پی درپی :سبع لیالٍ و ثمانیه ایّام حسوماً. (قرآن 69/7). || رونده. || جِ حَسِم.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر