«لغت نامه دهخدا»
[حِ] (ع اِ) ممالهء حساب. شمار. حساب : بهرهء خویشتن از عمر فراموش مکن رهگذارت به حسابست نگهدار حسیب. ناصر خسرو. روزی بیرنج جوی و بی حسیب کز بهشتت آورد جبریل سیب.مولوی. از انار و از ترنج و خوخ و سیب وز شراب و شاهدان بی حسیب.مولوی. چو در تنگدستی نداری شکیب نگهدار وقت فراخی حسیب.سعدی. تا همچو آفتاب برآیی دگر ز شرق ما جمله دیده در ره و انگشت در حسیب. سعدی.