حسیبک

«لغت نامه دهخدا»

[حَ بَ] (اِ) رودهء برهء شیرخواره که درپیچند بمقدار نارنجی و چند عدد از آن را بر سیخی بریان کنند. رودهء برهء فربه باشد که آن را قطعه قطعه کنند، هر قطعه بمقدار وجبی و پنج پنج را در یکدیگر پیچیده در آش ماست افکنند. (برهان قاطع). حسرت الملوک. حسیب البزغاله. حسیب بزغاله. مُبار. مومبار. حسره الملوک. بریان الفقراء. حسیب الملوک؛ نان از حی [ یعنی از حاء ] :
حسیبک در پیچ و جیم زیجک.
بسحاق اطعمه.
شهله چربش دوله کیپا پاچه دست و کله سر
روده زیجک شش حسیبک دل کباب و خون جگر.
بسحاق اطعمه.(1)
(1) - از این شعر ظاهراً چنین برمی آید که حسیبک را از شش یعنی جگر سفید نیز میکرده اند. (یادداشت دهخدا).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر