«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (ع اِ) گاوان اهلی. گوسالگان. بچگان گاو. برخی گویند واحد ندارد. || فرومایه و بلایه از چیزی. و جمع کلمه در معنی اخیر حُسُل است.