حسین بارع

«لغت نامه دهخدا»

[حُ سَ نِ رِ] (اِخ) ابن محمد بن عبدالوهاب بن محمد بن حسین دباس بغدادی و مکنی به ابوعبدالله ادیب نحوی لغوی شاعر. متولد بغداد در صفر 443 ه . ق. و درگذشته در همانجا در جمادی دوم 524 ه . ق. /1130 م. دیوان شعر دارد و نیز او راست: الشمس المنیره در قرائت و جز آن. (معجم المؤلفین از الوافی ج11 ص106) (ابن خلکان ج1 ص197) (معجم الادباء ج10 ص147) (انباء الرواه ج1 ص328) (بغیه الوعاه 236) (شذرات ج4 ص69) (کشف الظنون) (روضات ص248) (اعیان الشیعه ج27 ص201) (ذریعه ج9) (هدیه العارفین ج1 ص312).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر